Ομιλία Γιώργου Κατρούγκαλου στις 4-12-2019, στη συνεδρίαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς, για την ψήφο των αποδήμων

0


 

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Θ΄ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΗ΄- ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄

ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

ΕΙΔΙΚΗ ΜΟΝΙΜΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ  ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ

 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Εμείς θέλουμε οι απόδημοι να έχουν φωνή, να έχουν ψήφο και να έχουν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι και ήρθε ίσως η στιγμή, μετά από 45 χρόνια, να βρούμε έναν τρόπο αδιάβλητο και διαφανή τρόπο να εξασφαλίσουμε και τα δύο. Προϋπόθεση για αυτό είναι πρώτα – πρώτα να είμαστε ειλικρινείς στον μεταξύ μας διάλογο.

Άκουσα τη γενική Εισηγήτρια ότι ανέκαθεν η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει το δικαίωμα ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού. Γιατί, δεν ήρθε ποτέ όσο είχε κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αυτοδύναμη, η Νέα Δημοκρατία, πριν από το 2001, παρόμοιο νομοσχέδιο; Γιατί, όπως γνωρίζετε το όριο των 200 ψήφων τέθηκε από την αναθεώρηση του 2001. Η αλήθεια είναι ότι κανένα από τα δύο κόμματα του παλαιού δικομματισμού δεν θέλησε να κατοχυρώσει ένα δικαίωμα, που ήταν υπέρ ώριμο και προβλεπόταν, ήδη, στο αρχικό Σύνταγμα του 1975. Μέχρι την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπήρξε Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή, που να είχε συσταθεί από τον νόμο, να απαρτίζεται από ειδικούς και όχι από κομματικούς φίλους, που να εγκύψει στο πρόβλημα και να καταθέσει αναλυτική πρόταση νόμου.

Υπενθυμίζω, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έθεσε στη Συνταγματική Αναθεώρηση την ανάγκη να εξειδικευθεί η συνταγματική ρύθμιση, με συγκεκριμένες προβλέψεις για το πως θα ασκείται το δικαίωμα ψήφου και το παθητικό δικαίωμα, το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Και εξακολουθούμε να θεωρούμε ότι η πρότασή μας, της αναθεώρησης – και γενικότερα οι προτάσεις μας – ανταποκρίνεται πληρέστερα στις πολιτικές ανάγκες έκφρασης των συμπατριωτών μας του εξωτερικού, γιατί εξασφάλιζαν σε όλους χωρίς εξαιρέσεις δικαίωμα ψήφου.

Υπενθυμίζω ότι η πρότασή μας στην αναθεώρηση προέβλεπε τη σύσταση εκλογικών περιφερειών εξωτερικού, όπου με ενιαίο ψηφοδέλτιο θα ψήφιζαν όλοι οι Έλληνες. Αυτή η πρόταση μας πήρε 108 ψήφους στη Συνταγματική Αναθεώρηση. Άρα, ψηφίστηκε, τουλάχιστον, από άλλα δύο κόμματα, εκτός από εμάς. Βουλευτές που, προφανώς, ψήφισαν και την αντίστοιχη πρόταση της Νέας Δημοκρατίας.

Γιατί, μίλησα για ειλικρίνεια; Γιατί έχω την αίσθηση ότι στην επιχειρηματολογία από μεριάς Κυβέρνησης, έχουμε ακούσει αντιφατικούς ισχυρισμούς από την αρχή που συνεχίζονται μέχρι τώρα.

Η αρχική πρόταση, η οποία προέβλεπε επιστολική ψήφο, έγινε μια προσπάθεια να υποστηριχθεί με διαρροές ότι αφορούσε μόνο 300.000 – 350.000  Έλληνες του εξωτερικού. Ενώ η ίδια η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση το 2007 ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ανέφερε ότι 3,5 εκατομμύρια πολίτες έχουν το δικαίωμα αυτό.

Εμείς θέλαμε από την αρχή η πρότασή μας να εξασφαλίζει ψήφο, φωνή και δικαίωμα εκλέγεσθαι σε όλους τους Έλληνες του εξωτερικού με σεβασμό σε δύο αρχές. Τη δημοκρατική και τον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό, τις καλές παραδόσεις. Δεν υπάρχει χώρα που να έχει τόσο σημαντική διασπορά, όσο η δική μας, που να ακολουθεί πρόταση νόμου σαν αυτή την αρχική της Ν.Δ.. Γι’ αυτό χρειαζόταν ο ψευδής αυτός ισχυρισμός, ότι είναι τόσο μικρός ο αριθμός των Ελλήνων που θα έχουν δικαίωμα ψήφου.

Αντίθετα, τι εφαρμόζεται στην ευρωπαϊκή καλή νομική πρακτική και αποτελεί πρόταση και του Συμβουλίου της Βενετίας, της αρμόδιας Επιτροπής για παρόμοια θέματα του Συμβουλίου της Ευρώπης; Είτε συστήματα κλειστής προκαθορισμένης εκπροσώπησης, το μοντέλο που ακολουθεί η Ιταλία, η Ιταλία, Πορτογαλία και που ήταν το μοντέλο που αρχικά προτείναμε και εμείς, γιατί δίνει σε όλους τους ομογενείς που έχουν δικαίωμα ψήφου, είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, τη δυνατότητα να ψηφίζουν. Επίσης και ένα σύστημα που το έχουν κυρίως χώρες, όπως η Αγγλία, η Γερμανία, ορισμένες σκανδιναβικές, χωρίς μεγάλη διασπορά, που προβλέπουν περιορισμούς στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος, ώστε να εξασφαλίζεται ο πραγματικός δεσμός με τη χώρα και να μην υπάρχει αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος. Αυτή ήταν η πρόταση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, στην οποία προσχώρησε η κυβέρνηση της Ν.Δ. και την οποία, δεχθήκαμε και εμείς, να έχουμε ως βάση συζήτησης, γιατί θέλουμε να υπάρξει λύση, έστω και μετά 45 χρόνια στο μεγάλο αυτό θέμα που αφορά εκατομμύρια Έλληνες που είναι εκτός των συνόρων μας.

Όταν μιλώ για ειλικρίνεια, να αναφέρω ότι άλλη ήταν η εισαγωγική τοποθέτηση του Υπουργού και άλλη αυτή που προκύπτει από την Αιτιολογική Έκθεση. Σας διαβάζω πώς στηρίζεται η πρόταση νόμου: «Οι περιορισμοί, ως δικλίδες ασφαλείας, αποσκοπούν στην αποτροπή οποιασδήποτε επέμβασης επί του εκλογικού αποτελέσματος σε βαθμό ικανό να αλλοιώσει τη βούληση του εκλογικού σώματος». Μια επιχειρηματολογία, για την οποία μας εγκαλούσαν στην προηγούμενη συζήτησή. Συνεχίζει η Αιτιολογική Έκθεση: « Οι συνταγματικά ανεκτοί αυτοί περιορισμοί επιφέρουν μια στάθμιση του αποτελέσματος, η οποία, αφενός επιτρέπει και άσκηση του δικαιώματος από τους εκτός επικράτειας εκλογείς, αφετέρου, δεν δύναται να μεταβάλει την εκλογική συμπεριφορά των εντός επικρατείας εκλογέων και την ισορροπία της ψηφοφορίας». Τη λέξη «στάθμιση» που υιοθετεί η Αιτιολογική Έκθεση, μου είχε καταλογιστεί ως έγκλημα συνταγματικής εκτροπής από τον Υπουργό Επικρατείας που εκφράζει τη νομική θέση της κυβέρνησης. Δεν πειράζει. Η προσχώρηση σε αυτό που αποτελεί τον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό είναι θετικό γεγονός και εμείς, την καλωσορίζουμε, γιατί συμβάλλει στο να αναζητηθεί κοινός τόπος μεταξύ των κομμάτων.

Τι καταλογίζουμε όμως στην κυβέρνηση, πέρα από την έλλειψη ειλικρίνειας και της αντιφατικότητας των ισχυρισμών της; Μείζονα προχειρότητα σε αυτό το σημαντικό θέμα. Ποιος ήταν ο λόγος να συγκολληθεί το δεύτερο μέρος στο πρώτο; Ποιος είναι ο λόγος θέματα απλοποίησης της εκλογικής διαδικασίας που απαιτούν απλή πλειοψηφία να προσαρτηθούν στο μείζον ζήτημα που συζητάμε; Πώς θα αντιμετωπίσετε το θέμα αν σε ένα από αυτά τα επιμέρους θέματα δεν υπάρξει η πλειοψηφία των 200 Βουλευτών που απαιτεί το Σύνταγμα; Ο νόμος είναι ενιαίος, δεν μπορεί να ψηφιστεί στο σύνολο του εάν δεν έχει ψηφιστεί από τους 200+ Βουλευτές. Ποιος ήταν ο λόγος βιασύνης, εφόσον έχετε δηλώσει ότι θα φέρετε νέο εκλογικό νόμο από την αρχή της νέας χρονιάς;

Δεν είναι αυτό το μοναδικό δείγμα προχειρότητας. Όποιος νομικός διαβάσει με προσοχή το κείμενο θα διαπιστώσει ότι προφανείς αντισυνταγματικότητες που δεν κρύβουν υστεροβουλία, για παράδειγμα, η αναγνώριση σε πολιτικό δικαστήριο της δικαιοδοσίας να κρίνει μια διοικητική διαφορά και άλλες χτυπητές νομικές κακοτεχνίες που δείχνουν ότι το κείμενο δεν πέρασε από επεξεργασία, ούτε από την Κεντρική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή – υποθέτω και το υποβάλω ως ερώτημα και στον Υπουργό – ούτε από την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής.

Μεταχειρίζεστε, με τη γνωστή προχειρότητα που δείχνει η Κυβέρνησής σας, ένα πολύ σοβαρό θέμα, υπονομεύοντας τη δυνατότητα αυτό να αντιμετωπιστεί με τη σοβαρότητα που πρέπει.

Μίλησα προηγουμένως για αντισυνταγματικότητες, που δεν κρύβουν, ενδεχομένως, ιδιοτέλεια, υπάρχουν, όμως, μια σειρά από διατάξεις, που δεν καθιστούν αδιάβλητη και διαφανή τη διαδικασία και οι οποίες, εάν δεν τροποποιηθούν, δεν μας επιτρέπουν να υπερψηφίσουμε, όπως θέλουμε, το νομοσχέδιο.

Πρώτα – πρώτα δεν προσδιορίζεται Όργανο, στο άρθρο 2 παρ.3, που θα εκδώσει μια διαπιστωτική πράξη για το εάν ανταποκρίνονται στα κριτήρια, οι αιτούντες να ενταχθούν στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους. Θεωρούμε αναγκαίο, Διακομματική Επιτροπή να έχει τη γενικότερη ευθύνη, επί της αποδοχής ή όχι των αιτήσεων των Ελλήνων εκλογέων του εξωτερικού και τη γενική ευθύνη επί της διαδικασίας.

Προβλέπεται επίσης η πρωτοφανής πρόβλεψη για ανανέωση των ειδικών εκλογικών καταλόγων του εξωτερικού, μετά από μία δεκαετία. Αυτό δεν είναι μόνο προβληματικό, γιατί την 35ετία, που ουσιαστικά προβλέπει ο νόμος ως όριο απουσίας από την Ελλάδα, τη μετατρέπει σε 45ετία, το οποίο ενδεχομένως θέτει συνταγματικό πρόβλημα, ενόψει της νέας πρόβλεψης του Συντάγματος για την ύπαρξη πραγματικού δεσμού, αλλά δημιουργεί και σημαντικές ανισότητες, σε σχέση με εκλογείς, που θα καταθέσουν αργότερα και ενόψει εκλογών, συγκεκριμένη αίτηση για την εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους.

Ένα παράδειγμα. Εάν μείνει η ρύθμιση έτσι, εκλογέας, που απουσιάζει από την Ελλάδα από το 1984 και καταθέσει αίτηση σήμερα θα μπορεί να ψηφίσει στις εκλογές του 2023. Ένας εκλογέας, ο οποίος απουσιάζει από την Ελλάδα από το 1987 και καταθέσει αίτηση πριν από τις εκλογές αυτές, τότε δεν θα μπορεί να ψηφίσει, γιατί δεν θα ανταποκρίνεται στο όριο της 35ετίας, που θέτει ο νόμος. Στις μεθεπόμενες εκλογές του 2027 δεν θα μπορεί να ψηφίσει ο εκλογέας, που έχει φύγει από την Ελλάδα το 1991, ενώ θα εξακολουθεί να μπορεί να ψηφίζει αυτός που έχει φύγει από την Ελλάδα το 1984, εάν υποβάλλει την αίτηση του ενόψει των εκλογών αυτών.

Δεν έχουμε περίπτωση πλέον στο εκλογικό μας δίκαιο ανανέωσης των εκλογικών καταλόγων σε τόσο μεγάλα διαστήματα, αντιθέτως, μια από τις μεταρρυθμίσεις, που θετικά καταλογίζεται στον κ. Σκανδαλίδη, είναι ότι από το 2001 και μετά έχουμε τακτική ανανέωση των εκλογικών καταλόγων και εκκαθάρισή τους. Επομένως, δεν νοείται μη ανανέωση των καταλόγων σε ετήσια βάση.

Προβλέπεται ευρύτατη εξουσιοδότηση προς τον Υπουργό Εσωτερικών. Μάλιστα, προβλέπονται δύο εξουσιοδοτήσεις, μια προφανώς αντισυνταγματική, διότι είναι ιδιαίτερα ευρεία, στο άρθρο 24 παρ.2. Προβλέπεται ότι « Για κάθε θέμα, που είναι αναγκαίο για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος μέρους..» για 24, δηλαδή, άρθρα «.. μπορούν να ρυθμίζονται όλα τα θέματα με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών ή με κοινή απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών και των κατά περίπτωση αρμόδιων Υπουργών».

Αυτή η εξουσιοδότηση είναι εξόφθαλμα αντισυνταγματική, ως ευρύτατη, μη αναφέροντας, ούτε τα συγκεκριμένα πεδία της εξουσιοδότησης, ούτε δίνοντας κατευθύνσεις για την άσκησή της.

Ακόμα, όμως, και αυτή που περιγράφεται στο άρθρο 4 παρ.7 και που δίνει τη δυνατότητα στον Υπουργό να επεμβαίνει σε σημαντικότατα ζητήματα, που αφορούν στη διαδικασία εγγραφής, μεταβολής και αναστολής ή διαγραφής του αιτούντος στους εκλογικούς καταλόγους, τον τρόπο πιστοποίησης του εκλογέα, προσέξτε. Αυτά δεν μπορεί να ρυθμίζονται με απλή απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, αν δεν υπάρχουν εγγυήσεις συναίνεσης, που το  Σύνταγμα επιβάλλει.

Θα πρέπει, λοιπόν, η άσκηση αυτής της δευτερογενούς κανονιστικής αρμοδιότητας να γίνεται μόνο, εφόσον υπάρχει σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής των Αποδήμων και μάλιστα με την ίδια πλειοψηφία των 2/3, που προβλέπει το Σύνταγμα.

Έχουμε και άλλες παρατηρήσεις, τις οποίες γραπτά θα υποβάλλουμε μέσω ημών, κύρια Πρόεδρε προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με βασικό χαρακτηριστικό, την διαφάνεια και το αδιάβλητο της διαδικασίας. Επίσης θα ζητήσουμε από την Κυβέρνηση, επίσης ως προϋπόθεση για την τελική μας στάση, να κατοχυρωθεί και αυτοτελώς το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, δηλαδή, της εκπροσώπησης των Ελλήνων του εξωτερικού με δικούς τους εκπροσώπους με την πρόταση που περιλάμβανε η επιτροπή Χαρίτση. Δηλαδή, με τον διαχωρισμό του ψηφοδελτίου επικρατείας, σε θέσεις επικρατείας που προορίζονται αποκλειστικά για τους απόδημους, που έχουν φυσικά τα εκλογικά τους δικαιώματα και τους Έλληνες επικρατείας εσωτερικής. Εάν δεν το κατοχυρώσουμε αυτό, κατοχυρώνουμε μόνο κατά το ήμισυ το δικαίωμα που θέλουμε αυτή τη στιγμή να ρυθμίσουμε.

Ολοκληρώνοντας επειδή έχω υπερβεί το χρόνο, έχουμε αποδείξει ότι εμείς είμαστε στην πραγματικότητα το πρώτο Κόμμα που ήταν σε κυβερνητική θέση και επιδίωξε να λύσει με τρόπο σύμφωνο με τη Δημοκρατική Αρχή και τον Ευρωπαϊκό Νομικό Πολιτισμό, ένα αίτημα που επί 45 χρόνια δεν είχε ικανοποιηθεί. Είμαστε και τώρα έτοιμοι, αλλά εξαρτάται από την Κυβέρνηση, αν θα γυρίσει στο λόγο της ειλικρίνειας και κυρίως, εάν θα δεχθεί η διαδικασία να είναι αδιάβλητη, να ανταποκρίνεται στους συνταγματικούς περιορισμούς αλλά και στις συνταγματικές κατευθύνσεις, ιδίως της συναίνεσης και επίσης, να κατοχυρώσει και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.

 …..

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Θέλω να αναφερθώ σε αυτές τις παρατηρήσεις του Υπουργού, ως προς τις δικές μου.

Καταρχήν, να πω ότι τέθηκαν πολύ ουσιοδέστερα ζητήματα από τα οποία εξαρτήσαμε την τελική μας στάση απέναντι στο νομοσχέδιο, τα οποία, όπως αντελήφθη ο Υπουργός, υιοθετήθηκαν και από άλλες πλευρές της αιθούσης. Για παράδειγμα, για τη διακομματική επιτροπή, που υιοθετήθηκε από το Κ.Κ.Ε. και για την ανάγκη διακριτής εκπροσώπησης των Βουλευτών Επικρατείας, από το Κίνημα Αλλαγής.

Θα περίμενα, επομένως, να αναφερθεί στα ζητήματα αυτά, κυρίως.

Του καταλόγισα προχειρότητα ως προς τη σύνταξη του νομοσχεδίου. Κλασικό παράδειγμα της προχειρότητας ήταν αυτό που ανέφερε ο συνάδελφος από το Κ.Κ.Ε., ότι δεν έχει αντιληφθεί το Υπουργείο Εσωτερικών ότι δεν προστέθηκε ερμηνευτική δήλωση στο άρθρο 54 αλλά ότι προστέθηκε νέα παράγραφος, η παράγραφος 4.

Το λέω αυτό γιατί εξ όνυχος το λέοντα. Αν δεν έχει αντιληφθεί το Υπουργείο ότι άλλαξε ο καταστατικός χάρτης και με ποιο χάρτη έχει αλλάξει, όλη η άλλη κριτική που του ασκούμε είναι, προφανώς, πολλή ελλάσον, σε σχέση με αυτή την παράβλεψη.

Το λέω αυτό για να μη φανεί ότι δεν απαντάω το συγκεκριμένο που μας καταλόγισε.

Στο άρθρο 23 παράγραφος 1, της κοινής μας πρότασης, αναφερόμαστε σε κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Εξωτερικών και όχι όπως στην εξουσιοδότηση, την οποία ανέφερα, του Υπουργού Εσωτερικών με οποιοδήποτε κατά διάνοια Υπουργό μπορεί να έχει κοινή αρμοδιότητα επί του θέματος.

Οι διατάξεις, επομένως, δεν είναι ίδιες καν στη γραμματική τους διατύπωση. Επειδή, όμως, τα νομικά είναι μια επιστήμη που πρέπει κάποιος να την υπηρετεί συστηματικά, αναφέρω απλώς, προς γνώση του Υπουργού, ότι υπάρχουν ειδικότερες εξουσιοδοτήσεις στο άρθρο 5 και στο άρθρο 6 παράγραφος 7, της πρότασης νόμου που καταθέσαμε, που καθιστούν σαφές αποκλειστικά και μόνο προς τον Υπουργό Εσωτερικών, τι είναι η αρμοδιότητα που έχει αυτός να ρυθμίσει δευτερογενώς.

Η προσθήκη της τελευταίας παραγράφου αφορά μόνο τα αποκλειστικά ζητήματα που εντάσσονται ταυτόχρονα στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργού Εσωτερικών. Πολλή ειδικότερη, άρα, εξουσιοδότηση σε σχέση με αυτήν που περιλαμβάνει γενική του δικούς σας σχεδίου νόμου.

Επαναλαμβάνω, όμως, ότι δεν είμαστε εδώ για να αντιπαρατεθούμε. Έχω ήδη διανείμει στους Εισηγητές τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που προτείνουμε και μέσω ημών, εφόσον τις επεξεργαστούμε και με τους άλλους συναδέλφους, για το ενδεχόμενο να έχουμε κοινές διατυπώσεις, θα τις θέσουμε υπόψη του Υπουργού.

Θα θέλουμε, δε, να έχουμε την απάντησή του, ώστε να έχουμε, πράγματι, ένα νομοσχέδιο που θα καθιστά αδιάβλητη τη διαδικασία, χωρίς σκιά οποιασδήποτε … (δεν ακούγεται) και θα κατοχυρώσει και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.

Ευχαριστώ.

….

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Για να είμαστε ειλικρινείς, που το έθεσα από την αρχή σαν προϋπόθεση του πολιτικού διαλόγου, πρέπει να δεχθούμε ότι μιλάμε στη βάση ενός συμβιβασμού, που συνιστά απόκλιση από την αρχική τοποθέτηση των περισσότερων από μας, στη βάση όμως ποιας πρότασης; Το Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Αυτή η πρόταση είχε κοινά χαρακτηριστικά με τη δική μας και έχει επαφή με τον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό. Αναφέρομαι ξανά στην αιτιολογική έκθεση που ακριβώς αποδεικνύει την αλήθεια των δικών μου ισχυρισμών και την αβασιμότητα των ισχυρισμών που άκουσα από τον Υπουργό. Λέει η αιτιολογική έκθεση «προς την ίδια κατεύθυνση που τέθηκαν οι περιορισμοί, κινείται η πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρώπων, η οποία για τους ίδιους λόγους θεωρεί ενδεδειγμένη τη θέσπιση περιορισμών στη συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία που διαμένουν εκτός της επικράτειας, μοντέλο που εισηγήθηκε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας ή την προκαθορισμένη κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, το κλειστό σύστημα, στο οποίο αναφερθήκαμε εμείς και κυρία συνάδελφε του ΚΙΝΑΛ, εάν θέλετε να δείτε εάν η ανάγκη που προβάλαμε εμείς ιδιαίτερα, η δημοκρατική αρχή να είναι ένα από τα κριτήρια, στα οποία θα καταλήξουμε και γιατί η αρχική τοποθέτηση της Νέας Δημοκρατίας για επιστολική ψήφο γενικής εφαρμογής, δεν ανταποκρίνεται στην αρχή αυτή, θα σας έλεγα να δείτε την κριτική του Ευάγγελου Βενιζέλου στην αντίστοιχη πρόταση της Νέας Δημοκρατίας και τις εκφράσεις που χρησιμοποιούσε εκεί.

Εγώ την έχω δει στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης και ίσως να μην αποδίδω επί λέξει, αλλά, νομίζω, ότι τους ονόμαζε «πατριδό-ομογενείς», δηλαδή, με ιδιαίτερα υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς, ακριβώς, γιατί διέβλεπε την πρόθεση της Νέας Δημοκρατίας, όχι μόνο να αναγνωρίσει ένα αυτονόητο δικαίωμα στους απόδημους, κάτι που αν ήθελε να το πράξει θα το είχε κάνει και όταν είχε κοινοβουλευτική πλειοψηφία παλαιότερα, αλλά να χρησιμοποιήσει τους αποδήμους ως ένα εργαλείο για την δημιουργία εσωτερικών πολιτικών συσχετισμών.

Εμείς και το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας, αντιδράσαμε σε αυτό και είχαμε ακριβώς σαν βάση αναφοράς την κοινή ευρωπαϊκή νομική πρακτική, τις προτάσεις και τις εισηγήσεις του Συμβουλίου της Βενετίας και γι’ αυτό δεχτήκαμε ως βάση αναφοράς και εμείς τις θέσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας.

Είναι παράδοξο κάποιος που επικαλείται, τάχα την ανάγκη συναινέσεων και συγκλήσεων να χρησιμοποιεί αιχμηρές εκφράσεις, όπως η «κολοτούμπα». Θα σας έλεγα, όμως, πάλι αναφερόμενος στην Αιτιολογική Έκθεση, ότι εσείς αποδεχθήκατε το επιχείρημά μας, ότι πρέπει ο περιορισμός να μην αλλοιώνει τη βούληση του εκλογικού σώματος. Εσείς το θέσατε, αυτόν τον δικό μας τον πραγματικό ισχυρισμό στην Αιτιολογική Έκθεση του δικού σας νόμου, έστω και αν είστε ασυνεπής στην υπεράσπισή του.

Εμείς, είπαμε, ότι θέλουμε οι απόδημοι, οι Έλληνες του εξωτερικού, να έχουν φωνή, ψήφο και δικαίωμα αυτοτελούς εκπροσώπησης και δεν το ακούσατε μόνο από εμάς αυτό. Το ακούσατε και από άλλες πλευρές της αίθουσας. Εγώ επιφυλάσσομαι σε συνεργασία με τους Εισηγητές των άλλων κομμάτων να σας διατυπώσω συγκεκριμένες και τελικές προτάσεις, πέρα από αυτές που άτυπα έχω θέσει υπόψη όλων των Εισηγητών και νομίζω, ότι πράγματι αν ανταποκριθείτε στην ανάγκη το σύστημα που θα καθιερώσουμε να είναι αδιάβλητο και διαφανές, να μην αφήνει σκιές – όπως προτείνουμε με βάση τις προϋποθέσεις που θέσαμε – και κατοχυρώσετε, όπως πρέπει το δικαίωμα των Ελλήνων του εξωτερικού να εκλέγουν τους εκπροσώπους τους, μπορεί, παρά την δική σας στάση που δεν φαίνεται να επιδίωξε, τουλάχιστον, προς το τέλος της συζήτησης, συναινέσεις να φτάσουμε σε ένα καλό αποτέλεσμα.

 

Share.